از همه دلت گرفته رفتی یک گوشه نشستی
میدونم حالت خرابه چون توهم مثل من هستی
چون توهم مثل خوده من نمیتونی ساده رد شی
وقتی عاشقی تو باید گریه کردنو بلد شی
بغضتو بشکن رفیق همه اینجا خودی ان
همه مبتلا به دردی که دچارش شدی ان
بغضتو بشکن رفیق یار ماهم بیوفا بود
یاده هیچکسی نمونده کی زمونه یاره ما بود
یه چیزی تهه گلوته نفساتو میشماره
تا میخوای بگی حرفی نمیتونی نمیذاره
اسمه این بغضه عزیزم میدونم چ حالی داری
رعدو برق زده نگاهت حالا وقتشه بباری

از دلتنگی خستم انقدی که نمیتونم بگم چقد هرکی مثل من انقد خستس لایک کنه بفهمم تنها نیستم

دل پیش کسی باشد، وصلش نتوانی
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
درحال فرو خوردن بغضی سرطانی
آیا شده از شدت دلتنگی و غصه
هی بغض کنی ،گریه کنی،شعر بخوانی؟
دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم
ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت می شود
عکس من با اخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت می شود
می گذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم می شود دنیای تو
از تمام انچه باهم داشتی�
یاد مـــــــــــــن می ماندو فردای تــــــو
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ♡

بی طاقتی این روزها جایی دلت گیر است
بو برده ام از شهر من قصد سفر داری
بو برده ام از عطر مشکوک تنت شب ها
جایی دگر عشقی دگر یاری دگر داری
سردی زمستانی در این گرمای تابستان
لب های بی رنگ و نگاهی بی ثمر داری
آهسته گفتی: دوستت دارم و از لحنت
معلوم شد از من کسی را دوست تر داری

دلم واسه ی روزای گذشته م خیلییی تنگ شده کسیو نداشتم بهش بگم اینجانوشتم میخوادتاییدبشه میخوادنشه