امـیرطـاهـا بـخدا دیـگه داری منـو دیـوونـه مـیکنـی الـان دارم بـا اشـک بـرات میـنویـسم،،، داداشـم عزیـزم تـرو خـدا انـقد خـودتو اذیـت نـکن خـب چـرا ازاونـجا حـلقـه گـرفتـی؟ اگـه بـخوای فـرامـوشـش کـنـی بـاید از همـین چـیـزای کوچیـک شـروع کنـی،،، تـرو خـدا دیـگه بـالـای پـستـات نـنویس طـاها تـک و تـنـها!! وقتـی "طـاها تـک و تـنها" رو بـالـای پـستـات مـیبـینم نـخونـده مـیدونـم درمـورد آمـیتـیس نـوشتـی تـو ک دیگـه تـنها نـیستـی آبـجـی ب قـربونـت،،، نگـین رو داری دیـگه نـنویــس بـخاطـر نـگین بخاطـر عشـق پـاکـش دیـگـه نـنویس امیرطاها...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(