همه ی بچه های خوبی که انقدر بهم محبت داشتید تا حالا، سلام. اگه فکر می کنین که من محبتهای شمارو بی پاسخ میذارم خوب بعضیاتون درست فکر کردید چون من همیشه به اینترنت دسترسی ندارم. گوشیمم 4تا حرفو نداره و بعضی اوقات با سختی براتون پست میذارم. همین الآنم فقط واسه خاطر شما از خونه اومدم بیرون. ولی بعضیاتونم اشتباه می کنید اگه فکر میکنید جوابتونو ندادم. خوب بیچاره ها منم مثل شما پست تایید نشده دارم. ای بابا...
بهار58. اون دختری که 18 اسفند دم در افق دیدی من نبودم. من گیلانی ام عزیزم. ولی تو اگه جنوبی هم بودی از ارادت ما بهت کم نمیشد. ببین ما اگه بخوایم نفری یه قرون هم به تک تک بچه های اینجا که ازمون کوچیکترن عیدی بدیم، بیچاره میشیم. «دکترا قبول بشی!»
A1one عزیزم من نمیدونم چرا اسم منو پیش بچه های قدیمی و معروف سایت میذاری. من خودم عنصر ناشناخته ام. تازه از راه اومدم. هنوز چمدونمو باز نکردم. «لایکت افزون باد!»
محمد جواد آدم قحطی بود به من افتخار کردی؟ برو به میرزا کوچک جنگلی و دکتر حسابی افتخار کن عزیزم. انقدم وسایل خونه تون رو خراب نکن. «سلامت باشی!»
عباس تو دیگه چرا از شعرم تعریف میکنی؟ تو که:
هیشکی مثل تو بلد نیست هم بخواد یک باشه هم بیست
کاری نکن تحت تاثیر محبتای معکوست قرار بگیرم. زغال قلیونتو بذارم کف دستت. شیلنگشو از این سوراخ گوشت فرو کنم از اون یکی گوشت بکشم بیرون. بعد با همون شیلنگ بزنم کبودت کنم. آخرش ورش دارم دور گردن خودم گره بزنم راحت بشم. چون زنده بمونم هم طرفدارات همین بلا رو سرم میارن. «انرژی و شادیت افزون باد!»
شوق پرواز لازم میدونم بهت بگم عزیزم منم زمانی یه مخاطبی داشتم که تنها چیز خاصی که داشت شرایطش و بیماریش بود. البته اون موقع هم کم سن و سال نبودم. داستانش تعریف کردن نداره ولی جون خودم خیلی اذیت شدم. خیلی! آخرشم فقط گفت: «به خاک مامانم شرمنده تم». ولی الآن تنهام و خیلی راحت ترم. «زنده باشی!»
در ضمن یه چیزی که خیلی وقته تو گلوم گیر کرده و اگه نگم غمباد میگیرم اینه که:
دوستای خوبم. من به عنوان یه دختر مانتویی گاهی احساس میکنم اینجا داره بهم توهین میشه. هیچ کدوممون با چند تا پست نمیتونیم ثابت کنیم که آدمای خوبی هستیم یا نه ولی حداقل اینو حواسمون باشه: توی فضای مجازی با این عظمت خیلی از صفحه ها بود که میتونستیم بریم ولی اینجاییم. قدر دخترایی که اینجا هستن رو بدونید. خواهشا با بعضی حرفا فراریشون ندین سمت جاهایی که نباید برن. «با سپاس فراوان!»
