من و خدا...
خدایا!
من همونیم که وقت و بی وقت مزاحمت میشه، همونی که وقتی دلش میگیره و بغضش میترکه، میاد سراغت. من همونیم که دعاهای عجیب و غریب میکنه و چشماشو میبنده و میگه :«من این حرفا سرم نمیشه. باید دعامو مستجاب کنی»
همونی که گاهی لج میکنه و گاهی خودشو برات لوس میکنه، همونی که نمازهاش یک در میون غذا میشه و کلی روزه ی نگرفته داره، همونی که بعضی وقتا پشت سر مردم حرف میزنه و گاهی بدجنس میشه. البته گاهی خودخواه، گاهی هم دروغگو.
حالا یادت اومد من کی هستم...

«مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّه»
دیدی وقتی پر از نا امیدی میشی بعد یهویی یه خوشحالی میاد تو دلت؟
اون خداست..✨

هرگاه قلبت تشنـه گشت
آن را فقط با قرآن سیراب کن
و هرگاه دچار ترس و اضطراب شد
آن را فقط با ذکر خداوند
آرامش ببخش
قلبت بـه یاد او نیاز دارد

شب ها دستِ مان بہ خدا نزدیڪ تر مےشود…نزدیڪ تر.
پس بیا دعا ڪنیم:
پروردگارا… امروزِمان را بازهم بہ ڪرمت ببخش و یارے ڪن درپیش گاهت روسفید باشیم. آمین

وقتی که بی هیچ توجهی می گویی بسم الله الرحمن الرحیم،
احتمالاً خداوند هم بی هیچ توجهی این حرف را می شنود
و بنابراین اتفاق مهمی نمی افتد.

خدایا خودت مراقب عزیزترینم باش،
که دیوار حادثه‌ها بلند است و دستان من کوتاه،
که ابرهای بیماری بسیارند و چتر امنیت من کوچک،
که اگر تو نباشی، خیالم از بابت هیچ چیز راحت نیست.
مراقب عزیزترینم باش نه روانش زار شود، نه جسمش بیمار،
که من طاقت بغض و اندوه و بیماریِ عزیز، ندارم.
عزیزترینم را ؛ به تو می‌سپار�
خودت او را میان آغوش امن خدایی‌ات جا کن،
خودت ضامن آرامش و سلامتی‌‌اش باش،
که او با ارزش‌ترین دارایی من روی زمین‌است،
و من فقط به «تو» می‌سپارمش...