جای عکسات و رو دیوار قاب میگیر�
یکی از همین شبا دیگه میمیر�
اینقده اشک می ریزم رو جای پاهات
که همه بپرسن اون چی کرده باهات
خوب زدی شکستی دل رو نازشستت
حالا طفلی توی تاریکی نشسته
قول میدم به روت نیارم چی کشید�
تو فقط برو بهت هیچی نمیگ�
تو فقط برو بهت هیچی نمیگ�
این همه خاطره رو کجا بزار�
هر کی که بپرسه می گم دل بریدی
میگم این همه تمنا رو ندیدی
شاید اون دلت بخواد و غیرتی شه.
قرارمون نبود بری
قرارمون نبود بری چشمامو تنها بزاری
یه ردپای عاشقی روی دلم جا بزاری
قرارمون نبود بخوام تو حسرت عشق بمون�
شعرای بیوفایی رو قرار نبود تا بخونم

از دلتنگی خستم انقدی که نمیتونم بگم چقد هرکی مثل من انقد خستس لایک کنه بفهمم تنها نیستم

دل پیش کسی باشد، وصلش نتوانی
لعنت به من و زندگی و عشق و جوانی
در چشم همه روی لبم خنده نشاندم
درحال فرو خوردن بغضی سرطانی
آیا شده از شدت دلتنگی و غصه
هی بغض کنی ،گریه کنی،شعر بخوانی؟
دلتنگ توام ای که به وصلت نرسیدم
ای کاش خودت را سر قبرم برسانی

عاقبت روزی مزار سرد من
معبد دنجی برایت می شود
عکس من با اخرین لبخند من
شاهد شب گریه هایت می شود
می گذاری سر به روی قبر من
سنگ قبرم می شود دنیای تو
از تمام انچه باهم داشتی�
یاد مـــــــــــــن می ماندو فردای تــــــو
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ♡

بی طاقتی این روزها جایی دلت گیر است
بو برده ام از شهر من قصد سفر داری
بو برده ام از عطر مشکوک تنت شب ها
جایی دگر عشقی دگر یاری دگر داری
سردی زمستانی در این گرمای تابستان
لب های بی رنگ و نگاهی بی ثمر داری
آهسته گفتی: دوستت دارم و از لحنت
معلوم شد از من کسی را دوست تر داری

دلم واسه ی روزای گذشته م خیلییی تنگ شده کسیو نداشتم بهش بگم اینجانوشتم میخوادتاییدبشه میخوادنشه