" خــاطــراتــِ قــشــنــگِـــ مـــســـیـــحــا "
" حـــتـــمـــا بـــخـــونــــیـــد ، قــول مــیــدم کـــه قـــشـــنـــگـــه "
هــمـــه اعــضـــای خــونـــه مخـــصــوصــا مـــامـــانـــم چـــنـــد روز بـــود هــــمــه بــــاهــم رفــتـــه بـــودن شـــهـــرســتــان ،
دیــگــه نـــه ظــرف تــمــیــز تــو خــونــه مــونــده بـــود نــه لـــبــاس تــمــیــز داشـــتــم،نـــه کــه آدم تــنــبــلــی باشــم هــا
وقـــت نــمــیــکــردم، فـوتــبــال و نـــت امــون نــمــیــداد .... از ســالــن بــرگــشــتــه بــودم، دوش گــرفــتــم اومــد�
در کــمــدمــو کــه بــاز کــردم یــدونــه لــبــاســم نــداشــتــم ، رفــتــم در کــمــد بــابــام یـــه زیــر پــوش ســیــاه پــیــدا
کــردم بــا یــه شـــلــوار راحــتــی پــوشــیــدم نــیــشــســتـم پــای نــت کــه دیــدم در مــیــزنــن ....
دییییییــــلللللـــییییـــــلللللـــیـــــنـــــگ....
فــک کــردم رفـیــقــمــه قــرار داشـتــیــم آخــه .... بــدو بــدو بـــا داد و هــوارر در و وا کـــردم .....
در و کـــه بــــاز کـــردم دیـــدم "عـــِـشـــقـــم " بــه هــمــراه آبجــی کــوچــیــکـش جــلــوی در واســـاده ...
ســـلام کـــرد //مــن مــاتـــم بـــرده بــود// مـــن : سسسسســـلام ،، خـــنــده اش گــرفـــتــــ ،،
قــضــیــرو فــهــمــیــد، گــفــــت :بـــبـــخــشــیــد بــد مــوقـــع مــزاحـــم شـــدم مـــامـــانـــتــون تـــشــریـف دارن؟
// یـــه دســـتــی از بـــالا بــه پــایــیــن رو زیــرپــیـــرهـــنـــی کــــه تــنــم بـــودکــشـــیــدم واومــدم جــواب بـــد�
دیــدم دســـتـــم رفـــتـــ تـــو یـــه ســــولاخ قــــد تـــوپ بـیــلــیــارد ،،،، آب دهـــنم پـــریــد تــوحــلــقــم ، یـــه
چــرخ کــوچــولــو زدم عـــمــق فــاجــعــه روبـــررســی کــنـــم دیــدم لامـــصـــب درســـت رو نـــافـــمـــه!!!!
ســـریـــع بـــا دودســـت تـــحـــت پــوشـــش قــرارش دادموبــــرگـــشـــتـــمــو گــفــتــــم//// نـــیــســـتــن رفـــتـــن
شـــهـــرســتـــان امـــری هــستــ بــه مــن بــگــیـــن ؟؟ یــه کــاســـه ازآبــجــیــش گــرفــت بــعد گــرفــت ســمــت
مــنــو گـــفــت : نـــه چــیــزی نــبــود بــعــدا مـــیـــام ،ایـــن کــاســـتــونـــه پــیــش مــا بــوده.... دســـتــشـــو دراز
کـــرد طــرفــم بــا کــاســـه... // حـــالا مــنــه بــدبــخــت مـونــده بــودم چــطــوری بــگــیـــرمــش ازش،،، بـــه
هـــر بــد بــخــتــی بــود ازش گــرفــتــمــو اومــدم تـــو خــونــه بــدو بــدو رفــتـــم جــلو آیـــنــه دیــــدمـــ....
یـــا ابـــاالفــضـل... چـــه فــــاجـــعــه ای.....یـــه دفـــه دوبـــاره زنـــگ خــورد پــریــدم یـــه پــیــرن جــور کـــرد�
در و وا کـــردم دیـــدم رفــیـــقــمـــه ://// تـــا مـــیـخــورد زدمـــش ،،، تـــا ســـر خــیـــابــونــم دنـــبــالـش کــردمــ در
رفــــتــــ نــامـــردِ بــد قــول ،،، بـــرگــشـــتــم خــونــه چـــشـــمم خــورد بـــه کــاســهه ، دروشــو بــرداشـتم دیــدم
حــدود دوازده تـــا فــلــافــل خــشــگــلــه خــوش تــراش تــوش بــود .... اونـــجـــا بــود کــــه لـــبــخــنــد رو لــبـــا�
نــشـــســـت ، مـــث الانِـــــ شــــما....
یـــادش بــخــیـــر ......
ـــــ بــبــخــشــیـــد طــولانــی شــد مــرســی کــه خــونــدیــن ـــــ
مسیحا ^_^
لــایــکــ = لــایــکــای ایـــن پـــســـت تـــقــدیــم بــه n.m عــزیــز ،، عــشــق مــن هــمــه ی زنــدگـیـم بــود رفـیـق...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(