ویژه برای امیر طاها...اول تبریک ب اسم خاص ات.امیدوارم مث اسمت خاص باشی.و اما در رابطه با دختر عمه ات و گذشته ای ک اون چیزی ازش نمیدونه.اعتماد پایه و اساس زندگیه.در سایه اش عشق و هرچیز لازم برای زندگی ب وجود میاد.ی دختر دوس داره سنک صبور طرفش باشه.اگ روزی بفهمه طرف زندگیش چیزی رو ازش مخفی کرده ن تنها اعتمادش سلب میشه ک احساس پوچی میکنه.چرا ک حس میکنه لیاقت سنگ صبور شدن ک ی چس ذاتیه رو نداره."وقتی ناراحتی وغصه ات رو باهاش شریک نمیشی بعیده ک شادیاتم باهاش قسمت کنی"ب نظر من همه چیزت براش بکو.اون باید تو رو هرجور ک هستی همونطور بپذیره.روح تو رو پشناسه تا بتونه بهت نزدیک بشه.پس بذا وقتی قرار مال هم بشید کل وجودت مال اون بشه.گذشته تو جزئی از توئه.

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(