یکی از آرزوهایی که برای همیشه حسرتش بدلم موند
منو احسان از وقتی فهمیدیم عشق چیه بهم دیگه قول دادیم همیشه
باهم باشیم حتی بعد از اینکه ازدواج کردی�
گفتیم و قرار گذاشتیم که همیشه همه جا (واقعا فکرشم آتیشم می زنه)
قرار گذاشتیم که همیشه همه جا
منو خانومم با احسان و خانومش با هم باشیم
جوری که همه دنیا به ما چهار نفر غبطه بخورن حالا..............
الآن وضع فرق کرده احسان با خانومشه منم تنها
دیگه کسی ام نیست که بهشون حسودی کنه
هه

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(