v
viki ۱۳ سال پیش
پیام

****ســاده از زنــدگــیم*****
نـــــه عـــاشِـــقـــش شــــدمـو نــــه خــــیـــلـــی وابـَـســتـَـش شـــد�
از دخـــتـــرهــــای دانـــشـــکــده مــون بـــود یــعــنــی هـــنـــوزم هـــســـت.اومـــد بـــهــِـم گـــفـــت دوســـتـــم داره,بــــاور نــکـــردم آخـــه اَهـــل ایـــنـــجـــور رابـــطـــه هـــا نـــبــوده ونــیــســتــم,گــفــت ازســربــه زیــربــودنــت خـوشــم مــیاد,از ایـنکـه قـاطـی دخـترا نـمـشـی خـوشـم مـیـاد,خـلـاصـه کـلـی از ایــن حــرفــای پـسـر خــرکُــن بــهــِـم زد, بــازم بــاور نــکــردم ولـــی ایـــنـــقــدر پـــافــشــاری کــرد تــا بــاور کــردم,یــــه مــدتــی لـــذت بــخــش تـــریـــن لـــحـــظــاتِ عـــمــرمـــو ســپــری کــردم..............
ولــــی رفـــــت,بـــیـــخــیــالِ هــمـــه ی حـــرفـــاش شـــد و رفــــت.....
نـمـیـدونـم چـرا از یـادم نــمـیـره, یـه قـسـمـتـایـی از دانـشـگـاه,یـه بـوی عـطـر,چـنـد تـا از خـیـابـون هـای ایـن شـهـر,بـعـضـی پـاسـاژهـای شـهـر, یه رسـتـوران,صـنـدلـی خـالـی مـاشـیـنـم,هـمـه ی ایــنــا اذیـتـم میـکـنـنـد
حـــالــا وقـــتــی تـــو دانــشـــکـــده مــی بــیــنــم بــا یــه پــســر دیــگــه داره قـــدم مـــیــزنــه مــیــخــوام بـــمــیــرم بــه خــدا از حــســودی نــیــســت اصـــن تــا دوســـه روز اعـــصـــابــم خُــرد مــیــشــه و یــه حـــس خــیــلــی بــدی بــهــم دسـت مـیـده.
بـــازم مـــیـــگـــم نــه عـــاشــقــش بــودم نـــه وابــســتــش و نــه دخــتــر خــیــلــی خــوبـــی بــود(ایـنـو بـعـدش فـهـمـیـدم)
حـــالــا مــن مــونــدم ایــن پــســرهـا کــه دل مــی بــنــدنــد و عــاشــق و وابــســتــه مــیــشــن و طـرف مــیــشــه هــمـــه ی دنـــیــا وزنـدگـیشــون چــطـوری بــعــد رفــتــن عــشــقــشــون طــاقــت مــیــارنــد.بــابـا دمــتــون گــرم خـیـلـی آقـائید.مــن یــه قـطره از دریــایی که شــما داخـلـش بـودیـد و هـسـتـید را تـجـربـه کـردم و ایــنــجوریـم دیــگـه وای بــه حـال شـمــا
هـــمـــیــــن.

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.