اشتباه من این بود...چون تو فراموشم کرده بودی...فک کردم همه رفتن...
آره حقیقت ماجرای من اینه شما که غریبه نیستن خیلی سخته تمام عمرت تو حسرت این باشی که پدر مادرت یک سال تمام باهم اصلا قهر نباشن بحث نکنن این منو مجبور کرد به یه آدمی پناه ببرم که سخته اسم رفیقو روش گذاشت هنوزم دوستمه ولی حیف که دیگه من اون آدم قبل نمیشم براش این چندروز بهم ثابت شد من تنها شدم چون برا نزدیک شدن به همون یه نفر همه رو داشتم از خودم دور میکردم یه اشتباهو صددفه تکرار نمیکنن...
ببخشید وقتی نمیتونم اینا رو به آدمای اطرافم بگم که دردمو بفهمن به شما میگم دوستای گلم که بهترین هستین...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(