من خیلی تنها شدم اینقدر که دیگه نمیتونم ظاهرا نشون بدم همه چی عالیه و همه چی رو بریزم تو خودم فقط کاش دوستام که مطمئن نیستم براشون ارزشی داشته باشم برعکس من که اونا خیلی برام مهمن....حتی اونام ب جای همدردی و درک... بدتر خون دل خوردن برام گذاشتن......
میخوام ببینم اینجا چندتا رفیق بامرام دارم آخه اینجا تنها جاییه که آدماش بابقیه فرق دارن از جنس انســـــــــــــــــــــان اند.............
هر وقت اون قلب اون بالا رو روش کلیک کردی یعنی رفیق بامرام منی......!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(