میخواستم ازحال نصف شبم بنویسم ولی ناامیدشد�
یکم سرعتمونوکم کنیم بدنیست بچه ها
درسته ...قبول ...که ناروخوردیم زجرکشیدیم بدی دیدیم زخم زبون مردم خوردی�
ولی بخدا اوناکه رفتن لایق ماهانبودن ......بابابخداشرمم میادوقتی مامانم سرنمازاشکای بی دلیلمومیبینه هی به روش نمیاره مثلامن خوب بشم ولی کو؟
خستم اینقدیاسرسفره نمیرم یااگه میرم مجبورم عینک مطالعه بزنم که
پفی چشام معلوم نشه......
اینقدازمهمونیا وجمع رفیقام فرارکردم..........که مثلاچی بشه ؟؟؟؟
گذاشته رفته؟؟؟؟؟؟به درک......لیاقتش همون عشقای 2روزس
بخدا ناشکری اشکامون وبی تابیامون
یکم بیشترفک کنیم دوستان بخدا ضررنخواهیم کرد
اگه رفته بذاربره .....مخلص اوس کریمم هستم که دنیاروگرد افرید
اخرمسیرش خودمم ...موقع جون دادن میادسراغم که حلالیت بگیره
منم که نعوذب الله خدانیستم سوزوندتم منم نهایتش میگ�
بدیاتوحلال میکنم اماخوبیامونه........!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(