امشب يعني 21 بهمن رفتم بيرون، رفتم واسش كادو خريدم، واسش شكلات قلب خريدم، پارسال ولنتاين كه دوست بوديم من تو راه شيراز بودم رفته بودم چشامو عمل كنم كه بخاطر ديابتم ضعيف شدن، امسال باهاش نيستم اما كادوشو خريدم ميخوام 5شنبه بهش بدم، شايد 4شنبه بخواد با كسي بره بيرون. نميخوام ولنتاينشو خراب كنم، آره تنهام گذاشت اما من دوسش دارم، آره هنوزم عاشقشم، من عشقش نبودم اما اون هنوز عشقمه، شايد كارم اشتباه باشه اما... دله ديگه نميتونم بهش بفهمونم كه اون ديگه مال من نيس...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(