بچه هاي 4جوكي دوستاي خوبم سلام، خوبين؟ مرسي از پستاي قشنگتون، راستش اين پستم نه خنده داره نه خاطره اس. نه فك و فاميله، اين پستم يه جور خواهش از شما بچه هاي دوست داشتنيه كه اگه نباشيد دلمون ميگيره،
بچه ها من 13 ساله كه ديابت دارم از 7 سالگي تا الان، بچه ها اگه هيچي ندارين خدا رو شكر كنين كه يه تن سالم دارين، خيلي ها مث من آرزو دارن سلامتي داشته باشن، درسته تو ظاهر هيچي معلوم نيس اما همه وجودمو گرفته، چشامو كليه مو، زندگيمو، همه دكترا هم جوابم كردن، يه بغض سنگين تو گلومه يه بغضي كه هرچقدم آب بخورم پايين نميره، پيش دكتراي اصلي امام رضا و امام حسين و اآقا ابولفضل هم رفتم اما بازم... بچه ها خسته شدم بخدا خسته شدم از 13 سال آمپول زدن، از دز كشيدن از ديدن ناراحتي خانوادم، از ديدن اشكاي مامان و بابام، فقط واسم دعا كنيد، راستش ديگه هيچ اميدي ندارم احساس ميكنم رسيدم به آخرش. روحيه ام خرابه خرابه. التماس دعا:'(
