" ویـــژه مـــســـیـــحـــا "
یـــکــی از لــــذتـــایـــی کـــه هـــمـــیــشــه آرزوشـــو داشـــتــم ولـــی نــشـد
ایـــن بـــود کـــه : وقــــت نــمــاز بـــشـــه ، وضـــو بــگــــیــرم بــخــوا�
بــرم ســـر نـــمــاز کـــه ، یــدفــه داد بکــشــه بـــگــه نـــرو ســـر نــمــاز
مـــنــم اومــدم ....چادرشـــو بـــندازه ســـرش و بـــرســه پــشــت ســرم و
بـــگــه حــالا بخــون....
یـــه نـــیــگــا بــش بــنــدازم ،، اونــــم نــیــگـام کــنــه یــه لــبـخــنــد بـزنه
بـــگــه مــوهــات چــرا خــرابـــ ( شروع کنه به دست کشیدن تو موهام ) ــشــده..
بـــعــدش........
مـــن: الــــلــــه اکـــبــر.......
اون: الــــلــــه اکـــبــر .....
...........
......
دیـــــگـــه حــرفـــم نـــمـــیــاد شـــرمـــنده ی اشـــکــامـم ....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(