این چند وقته خیلی از دوستان پست میزارن به نامت داش کیان،
واسه دلداری، راهنمایی،نصیحت..از این چیزا...
راجع به اون پستت راجع به مخاطبت...
اول خواستم چیزی نگم !نمیخوام الکی بگم درک میکنم.نه راستش زیاد درک نمیکنم چون واسم پیش نیومده!!
ولی نتونستم پست نذارم حس میکنم خیلی به بچه های4جک وابسته شدم ..با ناراحتیشون غصم میگیره
کیان! حلقه رو که گوش میدم.به خاطر غمت گریه میکنم...
فقط قد پستات میشناسمت ولی از همونا هم فهمیدم آدم با خدایی هستی..
فکر کن خدا یه مسئله گذاشته جلوت. رو به روت نشسته تا حلش کنی...
مسئله رو جوری حل کن که بهت بیست بده...حرفای دیگران مهم نیس چون تو نمرتو از اون میگیری...موفق باشی هم تو هم همه دوستای گلم

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(