ب
بهار58 ۱۳ سال پیش
پیام

یه مدتیه دارم به ایمانم شک میکنم! احساس میکنم قبلا خیلی بهتربودم! وقتی اتش نشان گفت "وقتی عاشقشیم باید حداقل روزی یه باربهش سربزنیم" شرمنده شدم!شرمنده اینکه برخلاف ظاهرم ، خیلی درعمل نشون نمیدم که عاشقشم! شرمنده اینکه دیگران فکرمیکنندمن چقدرخوبم وخودم وخودش میدونیم که چقدربدم!شرمنده اینکه ، ازده سال قبل که رفتم خونشو دیدم، به جای اینکه بهتربشم،فکرمیکنم بدترشدم! نکنه ایمانم الکی باشه؟!نکنه اصلا ایمانی نداشتم و فکرمیکردم مومنم!نکنه فقط ظاهرم مومن باشه؟!نکنه وقتی رفتم اونور، شرمندش بشم!خداکنه خودش منوببخشه!به جزخودش امیدی ندارم!التماس دعا

ح
حسن احمدیان ۱۰ سال پیش
پیام

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.