پاییز را که ورق مي زدي
از لابلای برگ های هنوز زرد نشده اش افتادم!
من مطمئنم که دفترِ عشقمان تماما سبز بود
و لحظاتش تماما سفید...
اما چقدر زود مرا
بين خاطره هاي زرد شده جا گذاشتي...
سیاه روزی ام دقیقا از همین لحظه آغاز شد
با غوطه ور شدن در میان «چرا» ها...
آریــــانــــام :)