ع
علیرضا 24 ۱۰ سال پیش
پیام

«« بہ نام یزدان و بہ یاد ڪوروش »»
خواهشن بخونید ارزششو داره
_ به امید روزی که داداش کامران و آبجی الهام خبر عروسیشونو اینجا بدن
_ به امید روزی که داداش کیان خبر ازدواجشو بعدم خبر بابا شدنشو اینجا بده
_ به امید روزی که پستای داش عباسم دو نفره بشه
_ به امید روزی که داداش حامد برگرده و با انبر دستش بیوفته به جون هممون
_ به امید روزی که هر روز ظهر کته بیاد و از خاطرات سربازیش بگه
_ به امید روزی که سید مصطفی دوباره بیاد و حساس بشه
_ به امید روزی که محمد موحدی برگرده و باز سایتو مطبوع کنه
_ به امید روزی که امیر 21 بیاد و باز با مهتاب خانم بچه های سایتو شاد کنن
_ به امید روزی که محمد رسول دوباره با جوک های بامزش لبخند به لب هممون بیاره
_ به امید روزی که مسیحا بازم ازون پستای قشنگش که دل ادمو آروم میکنه بزاره مثل همیشه آخرش «لایک=صفر» باشه
_ به امید روزی که سایلار دوباره از خاطرات دوست دخترشو گشت ارشاد بگه
_ به امید روزی که سینا مشهد برگرده و داستان های نیمه کارشو تموم کنه
به امید اون روز
«خدایا آبجی ها و داداشایی که رفتن را به سایت برگردان»
لایک = آمین
پ.ن آبجیا و داداشای عزیز این سایت بدون شما صفا نداره

ی
یکی ۴ سال پیش
پیام

عشق رو باید ساخت، پیدا کردنی نیست...با عقل و منطق انتخاب کنین،بعد عشق رو بسازین...هیچ آدمی بی عیب نیست،حتی خود شما...
بعضی ها که قبل ازدواج عاشق میشن،بعدا پشیمون یا حتی جدا میشن...چون یا فریب خوردن یا عاشق تصویر خیالی خودشون از اون آدم شدن ،اون آدم رو درست نشناختن...خوبی خواستگاری همینه..با کمک خوانواده یک انتخاب درست می کنین...شما باید احساس خوبی به این انتخاب داشته باشین،خانواده هم اون شخص و خانواده شو تایید کنن...

Q
QARABAGH HEROS ۴ سال پیش
پیام

سلام به همه عزیزان
اولین بار که اومدم این سایت ۱۵ اردیبهشت ۹۲ بود و الان دقیق دقیق ۸سال از اون روز میگذره...
اون روز ها همه چی حتی این سایت هم رنگ نشاط عجیبی داشت خیلی فضای عالی داشت
هشت سال مداوم خواننده و نویسنده سایت بودن رفیق های ارزشمندی داشت... کامران و الهامش؛امیر ۲۱؛سایلار؛ داش عباس و ویک ویک عزیز؛
اون موقع ها آقا کیان آشفته نبود حالش خوب بود...
یه جمعی بود پاتوق دوستان همه حال همو میپرسیدیم وقتی بیمار شدم خیلی از دوستان بامن همدردی کردن...خیلی چیزا رو با این سایت تجربه کردم دم روزگار گرم...چه ذوقی داشتم وقتی اولین بار اسممو توی کاربران برتر دیدم...
گذشت موهامون سپید شد قلبمون سیاه...
ما با دنیا ساختیم اون مارو فشرد...
ما با روزگار رو راست شدیم اون ما رو پیچوند...
امیدوارم همه دوستان مخصوصا جمع قدیم پاتوق دوستان تا ابد سرزنده و سالم باشند همیشه به یادتون هستم... امیدوارم این سایت همیشه پایدار باشه بعدی ها بیان بخونند زندگی ما رو بدونن ما اینجا جوونی کردیم در عین جوونی پیر شدیم...
دیگه انگیزه واسه اومدن نیست به خدا میسپارمتون...
(یه روزی بدون اینکه چیزی بفهمی من کیلومتر ها این طرف تر یه مُرده خواهم بود)!
در پناه خدا و ارزوی خوشبختی
خدانگهدار

نظرات (۰)

وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.

هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.