" شب جمعه "
هر شب جمعه
تو را ندبه کنان میخوان�
نفسم ،سینه زنی کرد
و دلم گفت حسین
جنس من،عشق حسین بود
و تنم،آتش خاک
هر نفس ،قافیه ی آب
و گلم گفت حسین
شعر آمد به لب
و قافیه بی سامان شد
واژه واژه به جنون
جان قلم گفت حسین
جمعه شب ها
دل من شور حرم میگیرد
باز هم جمعه شب
و باز دلم گفت حسیــــــن

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]