نجوای شبانه با حضرت دوست
منو انتظار و رویای ظهورت
منو جمعه ها و تلخی نبودت
((اللهم عجل لولیک الفرج))
خداوندا
من جز توکل و تو هیچ ندار�
وقتی که دستانم در دستان توست از هیچ چیز باک ندارم
این روزها بیشتر حواست به منو دلم باشد
دلم خوش است به زیباترین نامت
<<مجیب >>
پاسخم ده ، یاریم کن
منتظران شبتون مهدوی

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]