جمعه را دوست دار�
میگویند جمعه روز توست
پس چرا نیستی در این روز کنارمان ؟!
غروبش برایم دلگیرترین لحظات است بی تو
کجایی ای تجلی روحم
مولای درماندگان و بی پناهان
آیا درماندگیم را نظاره گر نیستی ؟
روی سیاهم را نبین ، قلب پرتپشم را بنگر که از هجرت بی تاب شده و هر آن است که در سینه خاموش و سرد گردد
درنگ جایز نیست ٬ فرصتها را از دست داده ا�
پس کجایی ای یگانه گل نرگس
بوی عطرت مستم نموده و صدای گامهایت از دور مدهوش�
درکدامین سو میشود تو را جست؟
ترسم بمیرم و تو نیایی
یا اباصالح پس کجایی؟
اللهم عجل لولیک الفرج

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]