آن دختر سپید با گیسوان سرخ
با چتر زرد خود.. بر روی برگ ها
اواز های عشق، میخواند و می رود
میخواند از باران.. از روز های سرد
از عاشقانه هاش.. از دلبری باد
او برگ های زرد را فرش کرده است
روی زمین لخت
او مهر داده است به جان پرنده ها
آبان کشیده است بر قاب ابر ها
اذر سروده است بر دفتر دلش
او عشق داده است بر جان و تن هوا
آن دختر سپید با گیسوان سرخ
در باد می رود
پاییز می رود ..
رضوان ^_^

به امامزاده هوشنگ این عدالت نیست
بهار و تابستون میری بیرون یه بستنی بخری 10میری، برمیگردی میبینی11عه
پاییز و زمستون 10شروع میکنی اتاق رو تمیز میکنی غذا درست میکنی زنگ میزنی با دوستت یک ساعت صحبت میکنی میبینی تازه 10:20ست
چراااا ╰_╯

اینجا آسمان ابریست ، آنجا را نمی دان�
اینجا شده پاییز ، آنجا را نمی دان�
اینجا دلی تنگ است ، آنجا را نمی دانم . . .

می پسـندم پاییـز را
که معافـم می کنـد
از پنـهان کردن
دردی که در صـدایم می پیچـد ُ
اشکی که در نگاهـم می چرخـد
آخر همه مـی داننـد
سـرما خورده ام . . . !

باید عادت کرد!
پاییز می اید *-*
نرم نرمناک؛)
رقصان...
رنگارنگ ...
با چشمانی تر ...
با گونه ای گرم ....
اما گاهی پر جوش و خروش..با انار خون به جگر و کدوی خزان ، در بغل گرفته و میاید و گاهی با چشمانی تر و دل شکسته...!!
ما ک پاییز را نشناختیم....
امیدواریم اوهم مارا نشناسد ☺

دوباره پاییز
اما نه ((فصل خزان)) زرد!
دوباره پاییز
اما نه فصل اندوه و درد!
دوباره پاییز
فصل زیبای سادگی
دوباره پاییز، موسم شدید دلدادگی . . .