ديالوگ ماندگار از سريال نفس گرم .....
حاج خانم نداف ( سر كارخانم مرجانه گلچين ) دريكى
از جلسات قرآن :
پناه مى برم به خدا از عيبى كه امروز درخودم مى بين�
و ديروز ديگران رو به خاطر همين عيب ملامت كردم .
خدايا ، نه اونــقَدَر پاكم كه كمكم كنى ؛ نه اونــقَدَر بـد�
كه رهام كنى .!! گم شدم ميـون اين دو ، سرگردونم ....
هم آزارت ميدم ، هم آزار مى بينم .....!!
خدايا ، خيلى تلاش كردم ، اونى بشم كـــه تــو ميخواى
ولى نشد ...!! از طرفى هم نمى خوام اونى باشم كه تو
رهاش مى كنى.....!!
بارالها ..........
دستم به آسمونت نميرسه ، توكه دستت به زمين ميرسه
بلندم كن .....!! بلندم كن .....!! بلندم كن .....!!
باور مى كنيد من تاحالا تو هيچ هيئت و جلسه اى گريه
نكردم امااين ديالوگ هــق هــق من و در آوُرْد ضبطش
كردم و هر بار كه بهش گوش ميدم بــه همون شدتى كه
بار اول شنيدم گريه مى كنم ....!!!

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))