چند سال پیش که ناصر عبدالهی دعوت شده بود برنامه صندلی داغ این شعرو به عنوان شعری که دوست داره خوندش:
دانه ودام در این راه فراوان اما
مرغ دل سیر زهر دام رها می ماند
بروید ای دلتان نیمه که در شیوه ما
مرد باهر چه ستم هر چه بلا می ماند
بعضی از آهنگاش واقعا بی نظیرن صداشم که حرف نداره
حیف شد....
روحش شاد

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))