وقتى از بهترين آدمهاى زندگى ميرنجى ,
حتى اگه بگى بخشيدمش, يه چيزى ته دلت ميمونه...
کينه نيست , يه جاى زخم...
يه چيزى که نميزاره اوضاع مثل قبل شه...
هرچقدر هم تلاش کنى , خودتو بزنى به اون راه و بگى نه...بى فايدست...
يه چيزى اين وسط از بين رفته و جاى خاليش تا هميشه درد ميکنه...
يه چيزى مثل ⬅ حرمت ➡

کاری که به تو مربوط نیست یعنی به تو مربوط نیست دیگه

راستش اصلا خجالت می‌کشیدم تو رویِ بعضیا نگاه کنم
واسه همین همش خودم رو می‌زدم به اون راه

خیلی از کارهایی که مردم می‌کنن
فقط می‌تواند سرگرم کننده باشد...

اگر همه اونو به عنوان مسئله قبولش کنن قابل قبوله...

کاری که انجام میدی آیندتو میسازه پس بهترین رو انجام بده