لــ。ـئــونـــاردو داویــنــچـیـــ。ــ :
سبب اندوه است که اشــ。ــخاص در حد میآنه نیز به حوآس خود توجه نمی‌کنند. نگآه می‌کنند، ولی نمی‌بینند، گوش می‌دهند، ولی نمی‌شنوند، لمس می‌کنند، ولی احسآس نمی‌کنند، غذآ می‌خورند، ولی مزه ی آن رآ حـــ。ــس نمی‌کنند.
:|

دوستی با جنس مخالف هرگز و هیچوقت نمیتونه یه دوستی عادی باشه
وابستگی شدید احساسی و روحی و عاطفی به کسی که می دونی نمیخوای باهاش ازدواج کنی ولی اینم میخوای که تا همیشه باهاش دوست باشی ولی این وسط غریزه بیکار نمی شینه
مثل مواد مخدر که اولش میگن تفننیه ولی تهش میشه اعتیاد , این روابطم عاقبتی جز خیانت یا افسردگی و از هم پاشیدن خود آدم و خانواده نداره

تبــر بـه دوش به دنبـالِ خویـش میگـرد�
کـه بشکنـم مگـر ایـن "لاتِ" بـی سر و پـا را.
#محمدرضا طاهری

ما لُعبَتِگانیم و فلک لُعبَت‌باز
از روی حقیقتی نه از روی مَجاز
یک‌ چند درین بساط بازی کردی�
رفتیم به صندوقِ عدم یک‌یک باز.
#خیام

غم نیز چون شادی برای خود خدایی،عالمی دارد
نورِ سیاه و مبهمی دارد
پس زنده باشد مثلِ شادی غم.
#مهدی اخوان ثالث

آن نخلِ ناخَلَف که تبر شد ز ما نبود
ما را زمانه گر شکند ساز میشدیم.
#صائب تبریزی
آن نخلِ ناخَلَف که تبر شد گناهِ ماست
با هم رفیق گر شده بودیم او هم سه‌تار بود.
#هیچ