یه جا واسادم که ن راه پس دارم نه راه پیش،عاشقشم،بی حدو اندازه دوسش دارم،این دلم خستست،خسته از سراشیبی های تند،ازسربالایی های کُند،آخه چرابه خاسته ها دیر میرسیم یانمیرسیم؟
چراپشت هردری یه درِ دیگست؟
چرا مشکلات تمومی نداره؟
خدایا،توکه خودت میدونی،حالمو میبینی پس هرچه زودتر کمکم،خدایا کمکمون کن...