** ســـعـــیـــد تـــنـــهـــا **
فـــکـــرشـــو بـــکـــن ...
یـــه حـــیـــاط بـــزرگ داریـــ�
اون نـــشـــســـتـــه رو پـــلـــه هـــا داره نـــاخــُـنـــاشـــو لـــاک مـــیـــزنـــه (رنگ خرابکاری بچه خخخخ)
مـــنـــم پـــایـــیـــن پـــلـــه هـــا دارم رخـــشـــم کـــه یـــه پـــرایـــد هـــاچـــبـَــکِ ســـفـــیـــد رنـــگـــه رو مـــیـــشـــورم ...
اون روزم مـــن یـــکـــم از دســـتـــش دلـــخـــور بـــاشـــم اخـــه دیـــروز بـــعـــدِظـــهـــرِش سِـــپَـــرِ مـــاشـــیـــنـــو کـــوبـــونـــده بـــود بـــه تـــیـــر بـــرق !!! :دی
در حـــیـــن شـــســـتـــن حـــس کـــنـــم داره مـــنـــو سِـــپَـــرِ مـــاشـــیـــنـــو زیـــرچـِــشـــی دیـــد مـــیـــزنـــه ..
دودیـــقـــه بـــعـــد دوبـــاره حـــس کـــنـــم داره نـــگا مـــیـــکـــنـــه :|
ایـــنـــدفـــعـــه خـــیـــلـــی ســـریـــع ســـرمـــو بـــیـــارم بـــالـــا تـــو چــِـشـــاش نـــگـــا کـــنـــم :دی
اونـــم کـــه انـــتـــظـــار هـــمـــچـــیـــن چـــیـــزی رو نـــداشـــت شـُــکـــه بـــشـــه آب دهـــنـــشـــو قـــورت بـــده :|
بـــا لـــحـــن ســـرد بـــگـــم : چـــیـــه ؟؟؟؟؟؟
بـــا یـــه حـــالـــت عـــادی بـــگـــه : هـــــیـــچـــی و بـــه لـــاک زدنـــش اِدامـــه بـــده ...
چـــن دیـــقـــه بـــعـــد عـــمـــداً لـــاکـــشـــو از پـــلـــه هـــا پـــرت کـــنـــه طـــرف مـــن، وانـــمـــود کـــنـــه کـــه دســـتـــش خـــورد بـــهـــش :)
مـــنـــم کـــه بـــفـــهـــمـــم تـــو ســـرش چـــی مـــیـــگـــذره، هـــیـــچـــی نـــگـــم، لـــاکـــو از رو زمـــیـــن بـــردارم دســـتـــمـــو دراز کـــنـــم طـــرفـــش کـــه لـــاکـــو بـــدم بـــهـــش
اونـــم بـــیـــاد از فـــاصـــلـــه یـــک مـــتـــریـــم دســـتـــشـــو بـــیـــاره جـــلـــو کـــه لـــاکـــو ازم بـــگـــیـــره :)
هـــمـــون لـــحظـــه بـــا اون یـــکـــی دســـتـــم دســـتـــشـــو بـــگـــیـــرم و آروم بـــکـــشـــمـــش ســـمـــت خـــودم دســـتـــمـــو بـــنـــدازم دوره کـــمـــرش مـــحـــکـــم بـــغـــلـــش کـــنـــم و درِ گـــوشـــش بـــگـــم : دیــــــوونـــه تـــو کـــی دیـــدی مـــن بـــاهـــات قـــهـــر کـــنـــم ؟؟؟ :)
از بـــغـــلـــم بـــیـــاد بـــیـــرون بـــا کـــمـــی اَخـــمو یـــه لـــحـــن کـــشـــیـــده بـــگـــه : یـــنـــی از دســـتـــم نـــاراحـــت نـــیـــســـتـــــــــــــی ؟؟؟ o_O
بـــگـــم : فـــقـــط یـــه ‌کـــوچـــولـــو کـــه اونـــم امـــشـــب جـــبـــران مـــیـــکـــنـــی خخخخخخ
بـــعـــدش دوتـــامـــونـــم خـــنـــدمـــون بـــگـــیـــره، دســـتـــمـــو بـــنـــدازم زیـــر بـــغـــلـــش بـــلـــنـــدش کـــنـــم بـــبـــرمـــش وســـط حـــیـــاط بـــا هـــمـــون حـــالـــت چـــن دور رو هـــوا بـــچـــرخـــونـــمش مـــثـــه دیــــــوونـــه هـــا جـــیـــغـــو داااد بـــزنـــیـــم کـــه انـــگـــار ســـوار ســـورتـــمـــه شـــدیـــم ^_^
ایـــنـــقـــد بـــچـــرخـــیـــم کـــه از شـــدت ســـرگـــیـــجـــه بـــیـــفـــتـــم رو زمـــیـــن چـــن تـــا ★ س ★ ت ★ ا ★ ر ★ ه ★ هـــم دورِ ســـرمـــون بـــچـــرخـــه ولـــی بـــاز مـــثـــه دیــــــوونـــه هـــا بـــخــــــــــنـــدیـــم :)))
لـــایـــکـــشـــم یـــه دنـــیـــا حـــســـرتِ
__________________________________________
ســـلـــام دوســـتـــان ســـال نـــوتـــون مـــبـــارک.. تـــو ســـال جـــدیـــد بـــشـــتـــر مـــواظـــب خـــودتـــون و دلـــاتـــون بـــاشـــیـــن.. خـــیـــلـــیـــم ازتـــون مـــمـــنـــونـــم کـــه هـــمـــیـــشـــه بـــیـــادم بـــودیـــن چـــه تـــو ایـــنـــجـــا چـــه تـــو شـــبـــکـــه هـــای اجـــتـــمـــاعـــی دیـــگـــه.. دمـــتـــون گـــرمو بـــقـــول مـــجـــتـــبـــی ایـــشـــالـــا عـــروســـیـــتـــون ...
__________________________________________
آبـــجـــی ســــــحــــــر (یه سحر دیگه) :
ازت مـــیـــخـــوام کـــه بـــرگـــردی پـــیـــش داداشـــیـــت.. اگـــه قـــراره بـــرگـــردی هـــمـــیـــن الـــان بـــیـــا.. نـــذار واســـه وقـــتـــیـــکـــه شـــوق اومـــدنـــت از بـــیـــن بـــره...ِ

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(