سلام به همه....
این پست برای داداش مسیحا
من خیلی وقته که به این پاتوق سر میزنم، مخصوصا وقتایی که ناراحت باشم دلم گرفته باشه.ولی اولین بار که اومدم با خوندن پست شما گریه م گرفت. من تا آلان کم دیدم کسی که اینجوری تا این حد عاشق باشه. خیلی خوب نوشته بودی امیدوارم به اون کسی که واقعا دوسش داری برسی و پست های دو نفره شمارو ببینم مثل آقا کامران و الهام خانم.
و در آخر از آقا سعید آینده نگر (من و اون) ممنون که اسم منو تو پستش آورده بود .

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(