میخندم ...اونقدر بلند میخندم تا صدای شکستنمو کسی نشنوه ...اونقدر بلند میخندم تا کسی اشک تو چشمامو نمبینه
این روزا خیلی دلم گرفته درسته درد و غمهام تموم شده اما به این معنی نیست که خوشبختم ...
اه خدا قلبم درد میکنه ...دلم میخواد بهت نزدیک شم دلم میخواد حست کنم ...خدا من میخوام پیش تو باشم ...عجیبه اینکه کسی دلش نمیخواد مریض بشه اما من دوست دارم یه مریضی بگیرم که زودتر بمیرم ...
دلم خیلی گرفته ...بیشتر میخندم تا کسی حواسش به خوت های رو بدنم نشه ...هه اره ...شاید بعضیا فکر کنند دیونه م اما من برای اینکه درد دلم و یادم بره تموم بدنمو خط خطی میکنم تا اون درد و یادم بره تا حواسه دلمو پرت کنم ...خدا خیلی خستم ...ادم یه وقتایی کم میاره ...اما من دیگه چیزی ازم نمونده ...دونه های اشک بازم میریزه ...بازم خودشونو از چشمام ازاد کردن ...
خدا من خیلی خست�

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(