ولش کردم وبه خداپیوستم...
خدایاتنها خواسته من ازتواین است که فراموش نکنی من ازجنس خاکم توازجنس نور،من میشکنم اماتوپایداری،من مال زمین وخاک تومال آسمانهایی،تحمل من مثل تونیست،خدایامن نمیتوانم رنج وسختی هاراتحمل کنم تنها میتوانم به توتکیه کنم تکیه گاهم باش تکیه گاهم بمان اما نخواه که کم نیاورم دراین دنیا چون میدانم که روزی کم خواهم آوردامااگرتوهمیشه پیشم بمانی و شایداگرمن ایمانی قوی داشته باشم شاید کم نیاورم....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(