خــدای ادمـــا بــا هـــم فـــرق داره....
مــثــلا خـــدای مــن بـــا خــدای اونــی کـه دوسـش دارم فـــرق داره...
خــدای عــشـقـم مـیــگــه نـمــازت قــضــا نـشــه...روزتــو بــگـیر...
دعــاهــای مـســتـحــبـی هــم بــجــا بــیــار...حــجـابـتـو نــگــه دار
و...و...و...و..این وسـط اگــه دلــی هـم شـکـسـت شـکــســت...
فــدای سرت..
اگرم ی نــفــرو بــه خــودت وابــسـتــه کــردی بــعـد چـن وقـت
نــخـواسـتـیــش مشــکـلــی نــیــس...
همـــون نـماز و دعــاهــارو بــخـون دیــگه حـــلــه...مــن مـیـبــخــشــم...
امــا خــدای مــن بـهــم یــاد داده هــر چــقــدم نــمــاز بخــونم...
هــر چــقــدم دعــا کــنـم حــق نــدارم دل بـشـکـنـم...
حــق نــدارم وابــســتــه کـنــم و جــا بــزنــم...
حــق نــدارم امــیــد بــدم و نـــاامــیـد کــنــم..
نــباید قــول بــدمـو بدقــولــی کـنم...
حــق نـدارم بــا احـساس و زنــدگــی ی نــفــر بـازی کــنــم...
نــمــیــدونــم حق با خــدای مــنه یــا خـــدای عــشــقــم...
امــا خـب یــه چـیــزی هـســت بــه اسـم وجـــدان...
اگــه بــاشــه خــدای هــمــه یــکــی مـیـشــه....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(