بابایی عاشقتم.....
من از شیراز بعد از تو از این تقدیر دلگیرم.....به تعداد شب و روزش دارم هر روز میمیر�
خدایا من اینجوری ذره ذره میمیرم نکن اینجوری یه دفعه راحتم کن.....من دیگه اون ساناز محکم نیستم ب خودت قسم کم آوردم........
داداش امیر.....................................
طاقت نوشتن ندارم......خدایا من که مردم تو کجایی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟بیا من منتظرتم.....
تولد همه بهمنیا مبارک.....ایشالا 120سال عمر با عزت داشته باشین مرسی از همه اونایی که به یادم بودن.....
پس از تو نمونم برای خدا ......تو مرگ دلم را ببین و برو....
مددت یدی 17/11/93 ساعت20:38

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(