حــرفــای دلــمــه...
_________________________________________________
آدم دلــش بــعــضــی وقــتــا عجــیــب مــیــگــیــره
نــمــیـخوام مــث خــیـلـیـا دیــالــوگ تـنــهــایــی رو تــکــرار کـنـم...
بـگـم هـیـچ کـسـی رو نــدارم ...
ن ، حــرف مـن ایــن نـیـس ...دور و بــرم شـلــوغــه ...
حــرفـم ایـنــه ک کـسـی رو نـدارم بــاش درد و دل کــنـ�
کـسـی رو نـدارم بــاش حــرف بـزنــم ، ب حــرفــام گــوش بــده...
ب حــرفـام نـخـنــده ، نــگـه کــم چرت بگو ...
خیلی حرف تو دلــمه ...
ولــی هـمـش ی بــغـض مـیـشـه تــو گــلــوم ...
از طـرفــیـم غــرورم نــمـیـذاره گــریـه کـنـمـو خــالــی شــ�
تـو اوج جــوونی پــیــر شــدم نــه خـــودمــا...دلــمــو مــیـگــم....
میخندم تــا گــریــه نــکـنــم...
ی لــحــظـه ســکـوت واســه روزای خــوبــی کــه نــداشـتـم...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(