من سوختم اما درونم یک لحظه خاموشت نکردم،هربارمردم هردقیقه ازبس فراموشت نکردم.این سوختن های همیشه ازمن یه مرد دیگه ای ساخت ازبس نگاهم هرطرف رفت چیزی منو یاد"تو"انداخت.من بودموآتیش هرروز،من بودمو این وسعت درد،هر روزمن این سوختن بود،این شعله هاآتشکدم کرد.عشق توآتیشه عزیزم رو زخم من مرحم نمیشه من هرچی ازتو دور میشم این عشق برمن کم نمیشه.‏....

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(