اين سماور جوش است
پس چرا مي گفتي
ديگر آن خاموش است؟
باز لبخند بزن
قوري قلبت را،
زودتر بند بزن؛
توي آن،
مهرباني دم کن
بعد بگذار که آرام آرا�
چاي تو دم بکشد.
شعله اش را کم کن.
خنده هايت قند است.
چاي هم آماده ست.
بوي آن پيچيده است، از دلت تا همه جا ...
پاشو مهمان عزيز
توي فنجان دل�
چايي داغ بريز!