کــمــی درد دل...
_________________________________________________
فــکــرشــو بــکــنید رفــقـــاااا...
ایــن هــمــه حــرفـــ رو کــیــبـــوردت بــاشــه...
ایــن هــمــه حــرفــــ تـــو دلـــت بـــاشـــه ...
ولــی نــتــونــی اون چــیــزی کــه مــیــخــوای...
اون چــیــزی کـــه ارومــت میـــکــنــه...
اون چــیــزی کــه حـــرف دلـــتــه رو تــایــپــش کــنــی...
حــالــو روز مــنــم هـمــیــنــه...
عــاشــقــانــه مــیــنــویــســم و غـــصـــه مــیــخـــورم...
هـِــی داد بـــی داد...دِل بـــی صـــاحــابـــه کـــه مــن دارم...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(