گیریم که باخته ام!
اما کسی جرات ندارد به من دست بزند یا از صفحه ی بازی بیرونم بیندازد،
شوخی نیست من شاه شطرنجم! چون نیمه دومی هست�
آرزو طلب نمی کنم، آرزو می سازم! چون نیمه دومی هستم
لزومی ندارد من همانی باشم که تو فکر می کنی،
من همانی ام که حتی فکرش را هم نمی توانی بکنی!
چرا؟ چون نیمه دومی هستم
لبخند می زنم و تو فکر می کنی بازی را بردی، هرگز نمی فهمی با هر کسی رقابت نمی کنم! چون نیمه دومی هستم
زانو نمی زنم، حتی اگر سقف آسمان،
کوتاه تر از قدِ من باشد!
زانو نمی زنم،
حتی اگر تمام مردم دنیا روی زانوهایشان راه بروند!
من زانو نمی زنم! چون نیمه دومی هستم
درگیر من نشو ...
من مسئول حرف ها و رفتارهایم هستم،
اما مسئول برداشت تو از آن ها نیستم ...
چون من نیمه دومی هستم ...
خب دیگه الان همه در جریانین که من نیمه دومی هستم...خخخ
لایک لدفن...

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(