گوشه ای آرام و پر بسته،كنار
دست هایش همچو كاغذ باطله
صورتش معصوم و گریان در قفس
كیست او اینجا كجاست
دست های كیست سوزان همچو شمع
حال چون پروانه ای خوابیده است
چشم های همچون آهو و خزان
حال آهو را پلنگی برده است
این سخن ها حال یادم آورد آن روزها
باغ پر بود از گل و عطر و دل و آواز ها
ابر و باد و آب و خاكش را گرفت
عمر آرام و خزانش را گرفت
شیشه ی عمرش كمی لك دار شد
ابر روی ساحل شادی نشست
درب ها را روی زیبایی ببست
هر چه در ها بسته شد چیزی نگفت
سرنوشت بی رحم تر از آسمان
تو چه كردی با دل شاداب او؟
گیسوانش را گرفتی دستهایش همچنین
همه را آخر چرا انصاف كو؟
_____________

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))