همیشه با خودم فکر می کردم که چرا خداوند تاکید داره که از مادر به ما مهربانتره ؟ مگه پدر ها مهربان نیستند ؟ مگه خواهر و برادر به آدم محبت نمی کنند ؟ مگه دوست و آشنا از آدم حمایت نمیکنند؟
اما امشب فهمیدم که فقط مادر مهربانترینه ، چون فقط اونه که از دریچه دل و نه از سر وظیفه به بچه هاش محبت می کنه ، فقط مادره که بچه شو با کسی حتی با بچه های دیگه ش مقایسه نمی کنه ، وگرنه بقیه آدم رو با ملاکهای دیگه می سنجن و اگر ملاکها درست باشه آدم رو دوست دارن! کیا موافقن ؟