مباد لحظه‌اي از يادتان جدا باش�
خدا كند همه‌ي عمر با شما باش�
مرا رها مكن از آستانه‌ات آقا
رضا مشو كه ز درگاه تو جدا باش�
اگر كه فيض دعاي تو شاملم گردد
زدام غفلت و بند گنه رها باش�
به انتظار فرج دست بر دعا شده‌ا�
خدا نكرده مگر تحبس الدعا باشم؟
اگر نصيب كني طول عمر با عزت
هميشه و همه جا خادم شما باش�
به ياد غربت ارباب دل پريشان�
خوشم كه با تو گرفتار روضه‌ها باش�
دلم قرار ندارد بيا و كاري كن
كه عاقبت سفري با تو كربلا باش�
اللهم عجل لولیک الفرج

مهدی جان به حق مادرت زهرا بیا
لایک نمیخواهم فقط یه دعای فرج منو مهمون کن برای ظهور آقا امام زمان(عج)

قطعه گمشده ای از پر پرواز کم است
یازده بار شمردیم و یکی باز کم است
این همه آب جاریست نه اقیانوس است
عرق شرم زمین است که سرباز کم است

یک روز به هیبت سحر می آید
با سوز دل و دیده ی تر می آید
یک روز به انتقام هفتادو دو شمس
با سیصد و سیزده قمر می آید

باز هم غروبِ جمعه شد آقا نیامدی

باقر العلوم ﴿ علیہ‌السلام ﴾ :
وقٺی قائمِ ما (اهل بیٺ) قیام کرد
دسٺِ خود را بر روی سرِ بندگان قرار می دهد
بہ برکتِ آن ، عقل ها و اندیشہ ها از پراکندگی نجاٺ پیدا کرده
و فهمِ آنها کامل می گردد .
منبع : [ الکافي ، ج۱ ، ص۲۵ ]