همه کسانی که ریاضی رو خوندن می دونن که وقتی یک عدد، حتی بزرگترین عدد شناخته شده توسط بشر ، بر بینهایت تقسیم میشه ، حدش به صفر میل می کنه. ما آدمها هم حتی اگر عمر نوح رو داشته باشیم و یا بیشتر ، نسبت زمان زندگیمون توی این دنیا در قیاس با زندگی جاودان اون دنیا چیزی در حدود صفر میشه ، پس چطور دلمون میاد اون بی نهایت رو فدای این صفر کنیم. خواهش می کنم فقط یه کم فکر کنید دوستان!
شاید بشه گفت
میل جنسی و جسمی، شدیدترین پاداش هست
ولی هرچیزی از راهش
اگر از راهش نباشه - حتی فقط 1 بار- براتون تٱثیرات داره از جهت یقینی
ببینید به سمت رشد و کمال یا به سمت انحراف و گمراهی اید؟
زندگی ابدی مهمه فقط
فقط 1 سال دیگه اهمیت ویژه داره
صبر بر نیش و کنایه دیگران..
اینطور فکر میکن�
خیلیا نمیدونن دقیقا و واقعا باید چطور وقتشون رو خرج کنن تا بهترین خروجی رو بگیرن؟
بیشتر اوقات را ساکتن مگر... سکوت همراه با بیتوجهی
به باور مسلمانان از دنیا بریدهااا
واقعا چوب تو آستین میکننا
وارد شوید تا بتوانید نظر بدهید.
هنوز نظری ثبت نشده. اولین نفر باشید.