آهای غریبه...
آهای تویی که دنیای عشقم شدی...
تویی که خنده هات دنیاشه...
مواظبش باش... مواظب عشقم باش
بودن اون معنای بودن منه!
من اونو بخاطر تو از صفحه زندگیم خط زدم تا سد راه شادیاش نباش�
مبادا خطش بزنی... مبادا تنهاش بزاری!
ی قطره اشکش پایان زندگیته!
نبینم بغض کرده که روزگارتو سبا میکنم!
نگی خیانت رسم عاشقاس... نگی چیز عادیه زنده زنده دفنت میکنم!
______________________________________________________
دلم خیلی گرفته...
تاحالا شده همه پست بزنن؟شده به جایی رسیده باشی که زنده
بودن بدترین عذاب بشه برات؟شده تو جایی که باید از خوشالی
بال دربیاری زانوی غم بغل کنی وزاز زار گریه کنی؟
دیروز برا من پیش اومد....
پیش هرکی رفتم پاسم داد به یکی دیگه،خیلی مقاومت کردم تا
کسی اشکمو نبینه وآخرسر رفتم به مهدیه شهرمون...
میخواستم با آقا امام زمان(عج) خنوت کنم،میخواستم بهشون
از دل شکستم حرف بزنم ولی ایشونم پسم زدن؛آره... حق
داشتن کی بنده گناه کاری مث منو میخواد آخه؟!
ولی میگن تو پناه بی پناهایی...
دیگه جز شما به کی میتونم پناه ببرم آخه خداااااااااااااااا...
داداش حامد... داداشی جون
دلم خعلی زیاد برات تنگ شده!
امیدوارم که زودتر خوب شی و برگردی پیش مون
دوستت دارم داداش گل�

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(