وقتی میام توقسمت تنهایی و حرفاتون رو می خونم که از کسی که دوستش دارید دلخورید حسودیم میشه!!
چون من اصن حتی کسی هم دوست ندارم!!نه اینکه ادم مغروری باشم این طور نیس اما اینقدر محدودیت واسم گذاشتن ،که گیریم کسی هم دوست داشته باشم یا اصن اگه کسی هم منو دوست داشته باشه نمیتونه ابراز کنه!!
حرفایه منو فقط تک فرزندا میفهمن...کاش تنهایی من از جنس شما ها بود خیلی وقتا تنهایی ازجنس اینکه هیشکی نی باهاش بحرفی!
می خواستم بگم خیلی ازشما ها چیزایی دارین که واسه خیلی ها حسرته مثلا همین خواهر وبرادرداشتن و فک وفامیل داشتن نمیگم بی فک فامیلیم اما اینقدر دوریم که...ببخشید شاید بی ربط حرف زدم اما خواستم فقط از یک بعد دیگه به تنهایی نگاه نکنید.همین
