من به مهمانی دنیارفتم:
من به دشت اندوه
من به باغ عرفان
من به ایوان چراغانی دانش رفت�
رفتم ازپله ی مذهب بالا
تاته کوچه ی شک
تاهوای خنک استغنا
تاشب خیس محبت رفت�
من به دیدارکسی رفتم درآن سرعشق
رفتم.رفتم تازن
تاچراغ لذت
تاسکوت خواهش
تاصدای پرتنهایی....