عجب رسمیه رسم زمونه قصه برگ و باد خزونه
میرن آدما از اونا فقط خاطره هاشون به جا میمونه
کجاست اون کوچه چی شد اون خونه
مرتضاش کجاس خدا میدونه
آهنگاش هنوز تو گوشیامونه
صداش پیچیده تو کل دنیا خودش کجاس خدا میدونه
رفته مرتضی از اون فقط صداش به جا مونده
راستی زمین که جای فرشته ها نیس،فرشته جون ورودت به آغوش خدا رو تبریک میگی�
یه صلوات لطفا

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(