←ویژه ی داداش سعید،حامد،اجی دریــا
بچهــا وقتش رسیده که یکم به خودتون بیاین ....یکم چشاتونوبازکنین...اطرافونگاه کنین...چراانقدغصه میخورین؟؟مگه چندبــارزندگی میکنیین...مگه چندسال جونین...یکم فک کننین...به ایندتووون...میخایینهمینجوری ادامه بدین...تاکی؟تاکجـــا؟تاچیشه؟...شمابایدجوری رفتــارکنیین که همه حسرت داشتنتوبخورن همــه...نه اینکه درمقابل مشکلات سرفرود بیارین...ی گوشه کزکنین...فک کردید مشکل فقدمال شماس.. یه یاعلی بگین دوبارع ازنوشروع کنین به امیدروزای بهتــر روزای خیلی بهتر....فک کنین ب عشق پاکی که درانتظارتونه... هرجا کم اووردین بخداتوکل کنین ..میدونم شایدسخت باشه ولــی بایدبتوونین....پس بهتربلندشین تواین راه هیشکی کمکتوون نمیکنه فقد خودتونوخداتون....
حسابـــی طولانی شد...
بــه امید هزاربرابرشدن شادیــاتوون....
موفق باشین...
بدرود...
ـــــــــــــــــــــــ
ودراخـــــــــرمسیحـــاوکیان کجـــان؟

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(