بچه ها جون هر وقت که یاد مرتضی پاشایی میفتم ته دلم خالی میشه...
اما به این فکر میکنم که دنیا چقد بی ارزشه چقد ما راحت بهم بدی میکنی�
چقد به سادگی ازهم میگذریم دل همدیگه رو میشکونیم...یه روزی ما هم
از این دنیا میریم...اما قشنگش اونجاس که یه خاطره ی خوب از خودمون
بذاریم...ما آدما با چیزای خیلی کوچیک میتونیم همو خوشحال کنیم اما
زمانی به این فکر میفتیم که خیلی دیره...دوس دارم بگم: "بیشتر باهم
مهربون باشیم"