سلا�
ــــــــــــــــــــ
مرتضی عزیز مثل همه ی ما می دانست که بقا مختص ذات اوست...
ولی نمیدانستیم بهار عمرش اینقدر زود تبدیل به پاییز می شود....
ولی نمیدانستیم ماه عسل می شود آخرین اجرا میشود آخرین صدایش با کلاه....
ولی نمیدانستیم موهای بلندش و ابروهای دست نزده ی مردانه اش را روزی ندارد....
و ما همه همچنان میدانیم بقا مختص به ذات اوست ...
ما اورا سپردیم به ناصر عبداللهی ها....
روحش شاد و غریق رحمت آفریدگار

انقدر نسبت به همچی بی حس�
که اگه الان برگه سرطانمو جلوم بزارن باهاش موشک درست میکن�
___________________________________________

چه کسی میداند
که تو در پیله خود تنهایی ؟
چه کسی میداند
که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟
پیله ات را بگشای !
تو به اندازه پروانه شدن زیبایی ...

<< به بعضیام باس گفت >>
★★لیاقت میخواست★�
☆☆با من بودن☆☆
■□●○که تو......○●□■
.
.
.
.
.
.
.
◆◆◆◆◆نداشتی◆◆◆◆◆

در جوانی میپنداشتم شیر،شیر است اگر چه پیر بود
به هنگام پیری فهمیدم پیر،پیر است اگر چه شیر بود

تا هستم ای رفیق ندانی که کیستم/
روزی سراغ وقت من آیی که نیستم/
در آستان مرگ که زندان زندگی است/
تهمت به خویشتن نزن که زیستم/
پیداست از رنگ و رویم ای عشق/
یک روز خنده کردم و عمری گریستم/
طی شد هفده سالم وانگار بیستم/
چون بخت وکام نیست چه سود از دیویستم/
گوهر شناس نیست در این شهر مهدی جان/
من در صف بی وفایان چگونه بگویم که کیستم؟(